Waarom staken?

Waarom staken?

Woensdag 12 september 2018

Een collega-schoolleider legt uit: het is zó herkenbaar: het over onze school kunnen gaan.  Een brief van een schoolleider Ik kan het me zo goed voorstellen dat we het u erg lastig maken met weer een stakingsdag. Als moeder weet ik als geen ander dat de week vaak volledig georganiseerd is en dan komt zo’n bericht als dit niet zo lekker uit. Ik wil u toch graag uitleggen waarom het team staakt, want natuurlijk is een passend salaris belangrijk, maar ons team staakt vooral om het gemis van (inval) leerkrachten en met name extra handen binnen de school. Het wordt steeds moeilijker om onze leerlingen datgene te beiden waar ze recht op hebben: kwalitatief goed onderwijs! Het schooljaar is net drie weken bezig en ook dit jaar startten wij weer met een extra groep. Super trots zijn we op onze groeiende school, maar dat betekent ook op zoek naar extra leerkrachten. Tegenwoordig lijkt het of iedereen voor de klas kan, maar niet op onze school. We gaan voor kwaliteit dus dat betekent netwerken, netwerken, netwerken. Brieven komen maar mondjesmaat binnen, dus alle creatieve oplossingen moeten worden onderzocht. Tegenwoordig gaat er geen verjaardag of feestje voorbij waar ik, als ik maar het woordje juf of meester hoor, er vol op duik en probeer te achterhalen of dit misschien een leerkracht voor ons kan zijn. Trots was ik dan ook dat we een team gevormd hebben wat kundig, bekwaam en fijn is, zonder detacheerders en andere bureaus. Daarnaast weet je ook bij iedere leerkracht die je aanneemt dat een andere school er een probleem bij heeft. We vissen allemaal in diezelfde lege vijver. Maar nu de dagelijkse praktijk, want het is zo kwetsbaar op het moment. Ik wil het u graag vertellen, zodat u een beetje weet wat er achter de schermen gebeurt. Als ’s ochtends om 7.00u bij mij de telefoon gaat weten mijn familieleden al dat ze zelf hun brood moeten smeren en even uit de buurt moeten blijven. Als er op dit moment namelijk iemand ziek is, is er geen inval. Natuurlijk probeer je iedereen die je maar kent te appen, te bellen en hoop je dat iemand op z’n vrije dag een extra dag wil werken. Klassen verdelen; niet fijn om er zes kinderen bij te krijgen in je groep. Klassen samenvoegen; voor een dagje best leuk, maar het heeft niets meer met onderwijs te maken. Zelf voor de klas; tja….. , maar dan was ik in het weekend aan het bijwerken omdat mijn eigen werk blijft liggen. Voor mij is dit op dit moment de grootste stress factor; geen inval en wel 25 kinderen die om half negen klaar zitten en recht op onderwijs hebben. Collega’s die mij amper nog durven te vragen om dag- gast te zijn op de bruiloft van hun broer, een doktersbezoek wat snel tussen de middag ingepland moet worden, leerkrachten die ziek voor de klas staan omdat ze enorm verbonden zijn met de school en de kinderen. Zeker op momenten dat collega’s in hun leven echt voor moeilijke persoonlijke momenten komen te staan, wil je ze de ruimte en de rust geven om hierbij stil te staan. Het is bijna onmogelijk op dit moment. En dat voelt vreselijk. Er is op dit moment in Zuid- Holland een leerkrachtentekort en dat wordt landelijk alleen maar erger. Er moet echt iets gebeuren, want dit houden we niet heel lang vol. Onderwijs is een prachtig vak en naar mijn idee ook de basis van onze samenleving. Daar moet in geïnvesteerd worden om het beroep weer aantrekkelijker te maken. En, dat het een fantastisch vak is zie ik elke dag weer als ik door de school loop. Het onderwijs; ons team, onze leerlingen en onze ouders. Wij verdienen kwaliteit! Annabelle Schoolleider
Terug

Verbraakstraat 7

3036 MR Rotterdam

010 4656840

hildegardis.dir@nullrvko.nl